حفیظ الله نادری

مهمانی

قسمت دوم و پایانی کابل امشب دعوت است. به خانۀ کریستف کریتنا. آقای کریتنا وقتی جوان بوده آشپز بوده. بعد معلوم نیست چرا تصمیم گرفته دکتر شود. او از پولداران محله است. خانۀ او در بالای یک تپه قرار دارد.  آن‌ها به آنجا می‌رسند. کابل با دوس

۸ دقیقه مطالعه ۰ ۰ ۰

وقتی خم خانه‌های شراب باز اند

قسمت اول به اولین خم خانه‌ای شراب می‌رسند. آن‌ها چهار نفر هستند. دو مرد و دو زن. موسیقی نسبتاً شادی از خم خانه پخش می‌شود. یک مرد دیگر نیز با آن‌ها یکجا می‌شود. یک مرد سی و هشت‌ساله؛ خندان و مؤدب. آن پنج نفر به جز کابل همه سوییسی هستند. بار

۱۷ دقیقه مطالعه ۰ ۰ ۰

قاتل کیست؟

بومممممم … انفجار. یک، دو، سه، چهار، پنج کشته. یک، دو، سه، چهار، پنج … بیست زخمی. یک، دو، سه، چهار، پنج … صدهزار حیران. کسی این کار را کرد. کسی که خودش اول مُرد. او اینجا بود. یک دقیقه پیش. خود را به موتر کوبید و آن حالت ب

۵ دقیقه مطالعه ۰ ۰ ۰

رنج و چنگیز

امشب من غمگینم. خیلی غمگین. حوادثی پیش‌آمده. حوادثی هولناکی. این حوادث مرا غمگین ساخته‌اند. این حوادث مرا رنجانده‌اند. غم و رنج چه استند؟ این حس چیست؟ اینکه غمگینم یعنی چه؟ من هیچ نمی‌دانم. آیا خدا خالق رنج است؟ این برایم عجیب است. خدا چطور

زه پر دوژخ مین یم

ما په دی اړه ډیر فکر کړي؛ زه غواړم د جمعی په ورځ مړ شم. نوری ورځی زما مرګ لپاره نه خوښیږي. نورو ورځو کی خلک مصروفه یی. هغوی زما فاتحی ته د راتلو وخت نلري. زه غواړم فاتحی کی می ډیر خلک راشی. زه غواړم په آخری ځل د خلکو په منځ کی ووسم. &hellip

۵ دقیقه مطالعه ۰ ۰ ۰

دیگر هیچ‌وقت به توپ لگد نزدم

من آمدن طالبان را به کابل خوب به یاد دارم. خیلی کوچک بودم آن زمان. شاید چهار یا پنج‌ساله. بااین‌وجود، خوشی‌های پدرم و شُکر کشیدن‌های مادرم همه به یادم استند. آنان هر دو از آمدن طالبان خوشحال بودند. چون آن را به مفهوم به میان آمدن دولت در اف

در دفاع از سکولاریسم: چرا دولت‌ها نباید به امور پس از مرگ بپردازند؟

اخیراً برای شمولیت در یک برنامۀ دانشگاهی، مجبور شدم گزارش دهم چه مضامینی را در دورۀ لیسانس در افغانستان خوانده‌ام. گزارشی تهیه کردم اما در این میان متوجه شدم که در چهار سال تحصیل در دانشکدۀ حقوق دانشگاه کابل، در هر سمستر، مضمون «ثقافت اسلام

حفیظ الله نادری · @hafizullah · حدود 6 سال قبل

سخنی در باب زبان، استعمار و فارسی

تذکر: بنده نه زبان شناس استم نه شاعر و نه هم نویسنده. آنچه در پایان میخوانید، حاصل دریافت های نگارنده در جریان یاد گیری زبان فرانسوی و نیز برآیند تجربۀ زندگی در کشور چندزبانه ای سوییس میباشد. من به این عقیده ام که زبان فارسی افغانستان، تا ح

۱۰ دقیقه مطالعه ۰ ۰ ۰

روشنفکری در صفحه ای فیسبوک

حداقل در افغانستان، قلم به دستانِ بسیاری روی صفحات فیسبوک خود مینویسند. در طی این نوشته ها، آنها اموری را که لازم میدانند، به نقد میگیرند و برای تغییر جامعه، پیشنهاد پیش پا میگذارند. محدودیت این گونه نوشته ها چیست و چه اثری بر جامعه دارند؟