راه باریک عدم راه گرانباران نیست
هر چه داری همه انداخته می‌باید رفت

آنچه در کار بود ساختنش خودسازی است
گو مشو کار جهان ساخته، می‌باید رفت

تا مگر شاهدِ مقصود مصوّر گردد
دلِ چون آینه پرداخته می‌باید رفت

سپر راهرو از راهزنان عریانی است
تیغ جان را ز نیام آخته می‌باید رفت

من گرفتم که قمار از همه عالم بردی
دست آخر همه را باخته می‌باید رفت

تبریزی