انور عالمی

صدایی که پس از خاموشی رساتر شد

احمد ظاهر

هرچند می خواهم ننویسم؛ اما پرنده ی خیالات دنیای درونم مرا در آسمانِ نیلی و آبی خود به پرواز می کشاند و دیوانهوار راهی کِشت زارانی می شوم تا در آن مزرعه ی سبز و رویایی خودم را به آرامش برسانم.  شعر و موسیقی دو پدیده ی آرام کننده ی روح و روان آدم ها، دو جامه ی گرم وپشمینه ای که زمستان های سرد و یخ زده ام را در آغوش گرم شان جا داده و از هیولای بزرگ سرما همواره نجاتم داده اند. پس چگونه نتوان در مورد …

ادامه »